پارکینسون چیست؟

پارکینسون یک بیماری دستگاه عصبی مرکزی در بزرگسالان مسن است.

در سنین بعد از ۶۰ سالگی از هر ۱۰۰ نفر یک نفر به این بیماری مبتلا است.

بعد از آلزایمر، شایع ترین بیماری مخرب اعصاب به حساب می آید.

در این بیماری سلول های ترشح کننده ی دوپامین در جسم سیاه از بین می روند.

پارکینسون وفوریت های پزشکی
پارکینسون

علل پارکینسون

علت این اختلال،اغلب ناشناخته است.برخی از علل ایجاد کننده ی آن عبارتند از:

داروهایی نظیر فنوتیازین ها

آسیب مغزی

تومورها

آنسفالیت بعد از آنفولانزا

عفونت با ویروس های دارای رشد آهسته

احتمالا مسمومیت با co

علایم پارکینسون

علایم مخصوص                                                                                

ارتعاش دست و پا در حال استراحت

آرام شدن حرکات (برادی کینسیا)

سختی حرکت و خشکی دست و پا                                                          

تعادل نامناسب

علایم شایع

قامت خمیده

از بین رفتن حالت چهره

لرزش

سفتی عضلانی و کندی حرکت بدن

تغییرات صدا

اختلال بلع

راه رفتن نامتناسب

تشخیص افتراقی

تشخیص در موارد خفیف مشکل است.وعلایم آن با برخی بیماری ها مشترک است:

افسردگی

ویلسون

هانتینگتون

هیدروسفالی

 نکته:بیماری پارکینسون را می توان با عدم از دست رفتن حرکات ارادی، نگاه به پایین و نگاه افقی افتراق داد.

از دست دادن حس بویایی از پیش نشانه های این بیماری است

درمان

دارو درمانی:

مراحل اولیه به درمان دارویی نیازی ندارد.درمان در موارد لزوم، با هدف برگرداندن تعادل در جسم مخطط با مهار اثر استیل کولین انجام می پذیرد.

آنتی کولینرژیک

آمانتادین

لوودوپا

آگونیست های دوپامین

سلژیلین

جراحی:

درمان جراحی با تالاموتومی یا پالیدوتومی اغلب زمانی که بیماری به اقدامات فارماکولوژیک پاسخ نمی دهد کمک کننده است.

در پیوند بافت مزانسفال حاوی نورون های دوپامینرژیک، به بیماران کمتر از ۶۰ سال مشاهده شد که از این عمل سود بردند،اما در بیماران مسن تر بی فایده بود.

 

منبع:

احمد قلی نژادان ، دانیال فضیلت پناه

زیر نظر خانم دکتر کرمانی

 

[notice]کپی برداری از این مطلب برای وبلاگ ها یا وب سایت های دیگر تنها با ذکر منبع ونام این سایت  و لینک دادن به این صفحه، مجاز است.[/notice]

درباره محمد شکره

محمد شکره-کارشناس فوریت های پزشکی